การเหนียต “เจตนา” นั้นเป็นเงื่อนไขของทุกๆ อิบาดะห์ (ศาสนกิจ) อัลเลาะห์จะไม่ทรงรับการปฏิบัติศาสนกิจที่ไม่มีการตั้งเจตนาอันบริสุทธิ์ เพราะอัลเลาะห์ทรงตรัสในพระมหาคัมภีร์อัลกุรอาน ซูเราะห์อัลบัยยินะห์อายะห์ที่ 5 ความว่า “และพวกเขามิได้ถูกใช้ให้กระทำการใดๆ นอกจากเพื่อการเคารพภักดีต่ออัลเลาะห์ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์”

และท่านนบี(ซ.ล.) กล่าวว่า “แท้จริงกิจการทุกอย่างต้องมีการตั้งเจตนา” “การเหนียต” หรือการตั้งเจตนา หมายถึง : การตั้งใจกระทำการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นับว่าเขาได้มีเหนียตแล้ว ส่วนสถานที่เหนียต คือ หัวใจ ส่วนการกล่าวมิใช่ตัวเหนียตแต่เป็นตัวที่ช่วยในการเหนียต และถ้าการกล่าวอย่างหนึ่งที่ไม่ตรงกับในใจที่มีเหนียต ให้ยึดถือสิ่งที่อยู่ในใจ ดังนั้น เมื่อเราตั้งใจทานอาหารสะฮูร เพื่อถือศีลอดในวันรุ่งขึ้นก็นับว่าเขาได้เหนียตแล้ว และคำเหนียตที่สมบูรณ์คือ “ข้าพเจ้าตั้งใจถือศีลอดรอมฎอนปีนี้ ในวันรุ่งขึ้น เพื่ออัลเลาะห์ตะอาลา”

ส่วนเวลาการเหนียตนั้น ให้มีการเหนียตได้นับแต่หลังดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าจนกระทั่งแสงอรุณที่สองขึ้น (เข้าเวลาละหมาดซุบฮิ) หากจะเหนียตถือศิลอดในช่วงไหนระหว่างกลางคืนก็ได้ ข้อสำคัญก็คือ การเหนียตนั้นต้องตกอยู่ในตอนกลางคืน เพราะท่านนบี(ซ.ล.) กล่าวว่า “บุคคลที่มิได้มีการเหนียตถือศิลอดก่อนแสงอรุณขึ้น ถือว่าการถือศีลอดของเขานั้นใช้ไม่ได้” บันทึกโดยดาร่อกุตนีย์

ขอขอบคุณอาจารย์ ชารีฟ ศรีเจริญ
ขอขอบคุณอาจารย์ ชารีฟ ศรีเจริญ
แบ่งปัน