“สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมมีวันนี้ได้คือการช่วยเหลือพ่อแม่ และตออัตต่อพ่อแม่
ผมไม่เคยเถียงพ่อแม่ ผมว่านี่คือริสกีหรือมีมือที่มองไม่เห็นช่วยเราอยู่”

 

ความพยายาม กตัญญู แรงบันดาลใจ สู่ความสำเร็จ… จากลูกแม่ค้าขายข้าวแกงในตลาด ใครจะไปคาดคิดว่า ในอนาคตข้างหน้าเขาจะสามารถคว้าใบปริญญาเอกมาให้ครอบครัวได้ภาคภูมิใจอย่างที่สุด ปัจจุบันเขาเป็นอาจารย์สอนในระดับอุดมศึกษาดีกรีระดับปริญญาเอกด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา จากประเทศมาเลเซีย อะไรคือจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขา ติดตามรายละเอียดได้ในสลามทูเดย์

ดร. ชัยวัฒน์ มีสันฐาน มีชื่อภาษาอาหรับ อับดุลบาซิต บิดาชื่อนายปรีชา มีสันฐาน (ฮัจยีฮาซัน) มารดาชื่อ นางวรรณา มีสันฐาน  (ฮัจยะห์อาอีซะห์) ครอบครัวมีอาชีพค้าขายข้าวแกง ปัจจุบันอาศัยอยู่แขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร (มัสยิดอัลอิสติกอมะห์ อาจารย์เซ็ง)

จะว่าไปเรื่องราวของอาจารย์ชัยวัฒน์ก็เหมือนกับนิยายเรื่องหนึ่งที่เริ่มต้นมาด้วยความยากลำบาก แต่เพราะความพยายาม ตั้งใจ กตัญญู และไม่ลืมศาสนา ทำให้เขาประสบความสำเร็จในตอนท้าย โดยอาจารย์ เล่าให้ฟังว่า ครอบครัวของเขาเป็นชาวอำเภอลาดบัวหลวง พระนครศรีอยุธยา มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน เขาเป็นลูกคนโต ในวัยเด็กเขาอาศัยอยู่กับตายายที่อยุธยา ในขณะที่คุณพ่อคุณแม่ทำมาหากินที่กรุงเทพฯ การเรียนด้านศาสนานั้นในช่วงนั้นเรียนที่โรงเรียนมัสยิดอะห์มะดียะห์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อจบชั้นประถมศึกษาปีที่6 แล้วได้ย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ ชีวิตในช่วงนั้นโตมากับตลาดช่วยพ่อแม่เตรียมข้าวของขายเรียบร้อยแล้วถึงจะไปโรงเรียน ช่วงวัยเด็กค่อนข้างลำบาก มีช่วงที่คุณปู่ไม่สบาย และคุณพ่อต้องไปดูแล เขาต้องขอคุณครูออกมาตอนพักเที่ยงเพื่อช่วยคุณแม่เข็นของออกมาตั้งร้านเสร็จแล้วกลับเข้าไปเรียนต่อ เลิกเรียนก็กลับมาช่วยแม่เก็บร้านเข้าบ้านประมาณสองทุ่ม เคยแม้แต่กระทั่งหาบกับข้าวเร่ขายในตลาดแล้วโดน รปภ. ไล่ก็โดนมาแล้ว แต่เขาไม่เคยอายที่จะช่วยพ่อแม่ทำมาหากิน

อาจารย์เล่าต่อว่า ด้วยภูมิหลังครอบครัวที่มีอาชีพค้าขาย มีอาชีพให้ทำหลังจากเรียนจบโดยไม่ไปเป็นลูกน้องใคร ดังนั้นการเรียนจนจบระดับปริญญาตรีก็ถือว่าเป็นความสำเร็จในระดับที่นับว่าดีมากแล้วสำหรับครอบครัวของเรา และเนื่องจากผมเป็นคนที่เรียนไม่เก่งอยู่ในระดับกลางๆ ของห้องเรียนซึ่งนั่นทำให้ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่ระดับอนุบาลจนถึงปริญญาโท ต้องใช้ทุนส่วนตัวในการศึกษาโดยการเก็บออมของตนเองตั้งแต่เด็ก และผู้สนับสนุนหลักคือ พ่อ-แม่ ในขณะที่ระดับปริญญาโทเงินก้อนแรกที่ใช้ในการศึกษาคือเงินที่มาจากพ่อ-แม่และเงินสนับสนุนอีกส่วนหนึ่งจากน้องสาวของพ่อ หลังจากนั้นก็ทำงานส่งตัวเองเรียนจนสำเร็จการศึกษา ซึ่งในขณะที่เรียนปริญญาโทนั้นยังไม่มีคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเองต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปจองคอมฯในห้องสมุด ก่อนไปต้องทานข้าวเช้าให้มากเพื่อที่กลางวันจะได้ไม่ต้องกิน กินแต่น้ำเพื่อนชวนเราก็ไม่ไป เรียกได้ว่าการใช้ชีวิตอยู่ที่มาเลย์ช่วงนั้นประหยัดสุดๆ

ในส่วนของปริญญาเอกนั้น ช่วงแรกใช้ทุนส่วนตัวที่เก็บออมจากการทำงานแต่ในช่วง 2 ปีสุดท้ายได้รับทุนพัฒนาอาจารย์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จนสำเร็จการศึกษา

 

20180109_180118_0003

 

แรงบันดาลใจที่ทำให้มาสู่จุดหมายนี้

“หากพูดถึงแรงบันดาลใจ คงต้องบอกว่า “ความฝัน+ความหวัง” ถือเป็นแรงบันดาลใจในการมาถึงจุดหมายนี้ แต่ไหนแต่ไรผมไม่เคยสร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวเองด้วยการมองดูคนอื่น ทั้งนี้เพราะผมคิดอยู่เสมอว่าภูมิหลังของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ปัจจัยในความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ดังนั้นผมจึงสร้างแรงบันดาลใจด้วยการทำความฝันของตัวเองให้เป็นความจริง การมาถึงจุดหมายในขณะนี้ก็มาจากการเดินตามทางที่ฝันไว้ ความฝันของผมตั้งแต่เด็กคือการเป็นครู แต่พอเริ่มโตขึ้นมาความฝันเดิมก็ยังคงอยู่เพียงแต่ที่เพิ่มเติมมาคือรู้ว่าอยากเป็นอาจารย์ในระดับมหาวิทยาลัย และเมื่อความฝันชัดเจนผมก็ลงมือทำด้วยศึกษาเกณฑ์ขั้นต่ำของการไปถึงความฝัน ซึ่งนั่นคือการสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทเป็นอย่างน้อย ผมจึงใช้สิ่งนี้เปลี่ยนมาเป็นแรงบันดาลใจเพื่อไปให้ถึงจุดหมายที่วางไว้ การสร้างแรงบันดาลใจของผมนี้อาจสรุปเป็นประโยคสั้นๆ ที่ไม่เหมือนใครว่าว่า “ฝันใกล้ๆ แล้วไปให้ถึง เมื่อถึงฝันนั้นแล้วก็ฝันอื่นๆต่อไป” ความคิดแบบนี้ทำให้ผมไม่กดดันตัวเอง ผมไม่เคยคิดอะไรเกินตัว และทำให้ผมมีเป้าหมายในชีวิตใหม่ๆ ตลอดเวลา มีความท้าทายใหม่ๆ ให้กับตัวเองในการก้าวต่อไปเสมอๆไม่หยุดอยู่กับที่ อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมมีวันนี้ได้คือการช่วยเหลือพ่อแม่ ตออัตต่อพ่อแม่ ผมไม่เคยเถียงพ่อแม่ จะถูกจะผิดผมไม่เคยเถียง ปล่อยให้ท่านพูดไป ไม่ค่อยทำให้แม่หงุดหงิด จนบางครั้งแม่ต้องบอกว่าทำไมไม่พูด ไม่เถียงบ้าง นี่คือสิ่งที่ผมยึดมาตลอด ถามว่าเคยทำผิดไหม เคยครับมีบ้างแต่ไม่ได้ร้ายแรง ผมว่านี่คือริสกีหรือมีมือที่มองไม่เห็นจะช่วยเราอยู่”

พันธกิจการทำงาน

ในการทำงานแต่ละอย่างผมมีแนวคิด 4 ประการคือ

ประการแรก คนคนหนึ่งจะประสบความสำเร็จได้มีปัจจัยมาจาก 2 สิ่งนั่นคือ “ความสามารถ” และ “โอกาส/ริสกี” ซึ่ง”โอกาส/ริสกี”มันเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถกำหนดเองได้ต้องรอมันมาหาเพราะเป็นพระประสงค์ของอัลลอฮฺ แต่สิ่งที่เราสามารถเตรียมได้นั่นคือ “ความสามารถ” การเตรียมตัวเองให้พร้อมไปด้วย”ความสามารถ” เมื่อวันหนึ่ง”โอกาส/ริสกี”มาถึงจะได้ใช้มันฉกฉวย ”โอกาส/ริสกี” มาเพื่อให้ได้ซึ่ง”ความสำเร็จ” อย่าได้ไว้วางใจ และประมาทด้วยกับการคิดว่าเดี๋ยวก็มี “โอกาส/ริสกี”อีก เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่า”โอกาส/ริสกี”ครั้งนั้นจะเป็นครั้งสุดท้ายของเราหรือไม่ การรักษาทุกๆ “โอกาส/ริสกี” ให้ดี เตรียมตัวเองให้พร้อมจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเป็นหนึ่งจากผู้ที่ประสบความสำเร็จ

ประการที่สอง เมื่อเรียนจบสิ่งสำคัญที่สุดนั่นคือ ต้องดูแลตัวของคุณเองไม่ให้เป็นภาระกับคนในครอบครัวด้วยความรู้ที่มี (เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาคนในครอบครัวดูแลตัวเรามาเสมอ) หลังจากนั้นดูแลคนที่มีบุญคุณกับคุณให้เขามีความสุข แต่ถ้าจะให้ดีกว่านั้น ถ้าเหลือจากทั้งสองสิ่งแล้ว ต้องไม่ลืมที่จะแบ่งปันให้กับสังคมหรือคนที่ด้อยกว่าด้วย

ประการที่สาม ผลการเรียนที่ดี ได้เกียรตินิยมคือผลตอบแทนความขยันหมั่นเพียรของตลอดเวลาที่ผ่านมา และเช่นกันสำหรับคนที่ไม่ได้เกียรตินิยม (คนส่วนใหญ่ของประเทศ) ไม่ว่าจะจบมาแบบใด สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เป็นเครื่องการันตีว่าตัวเราเหนือกว่าคนอื่น และมันก็ไม่ได้เป็นเครื่องหมายที่บอกว่าตัวเราจะประสบ “ความสำเร็จ” เพราะสุดท้ายปัจจัยที่จะทำให้เราไปได้ไกลแค่ไหน ไม่ใช่ปริญญา แต่มันคือตัวเองที่จะพัฒนาตัวเองให้ไปได้แค่ไหน…การหมั่นฝึกฝนและพัฒนาตัวเองอยู่เสมอไม่หยุดนิ่งจึงนับเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเพียงแค่เราหยุดมันคือการเริ่มต้นของการถอยหลัง และเป็นการเปิดโอกาสให้คนอื่นเดินนำ

ประการสุดท้าย คือการเต็มที่กับทุกๆหน้าที่และงานที่ได้รับมอบหมายไม่ว่าจะในสถานะใดๆ เพราะสุดท้ายแล้ว “เราทุกคนจะต้องถูกสอบสวนจากหน้าที่ๆ คนรับผิดชอบ” ตามที่ท่านศาสดา (ซ.ล.) ได้กล่าวไว้

 

20180109_180118_0008

 

เป้าหมายความใฝ่ฝันในอนาคต

สำหรับเป้าหมายในอนาคตนั้นก็คงเดินต่อไปในสายวิชาการ ซึ่งเป้าหมายระยะสั้นในช่วง 2 ปีนี้คือการขอตำแหน่งทางวิชาการระดับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (ผศ.) แล้วต่อด้วย รองศาสตราจารย์ (รศ.) และหากอัลลอฮฺ(ซบ.) ประสงค์ก็ตั้งใจจะไปให้ถึงตำแหน่งสูงสุดในทางวิชาการนั่นคือ “ศาสตราจารย์” ซึ่งก็ต้องต้องดุอาอฺและพยายามไป แต่อย่างที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น ผมตั้งเป้าใกล้ๆ แล้วไปให้ถึงก่อน และนั่นก็คือตำแหน่ง “ผู้ช่วยศาสตราจารย์” หรือ ผ.ศ. นั่นเอง

ฝากถึงเยาวชนที่สนใจจะเรียนต่อด้านนี้

ในสาขาวิชานี้ยังไม่ค่อยมีนักวิชาการชาวไทยมากนักซึ่งทำให้ยังเป็นสาขาที่ตลาดการศึกษาต้องการอยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับมหาวิทยาลัย อย่างไรก็ตามปัญหาที่เกิดขึ้นสำหรับการศึกษาในสาขาที่ไม่ค่อยมีคนเรียนหรือไม่เป็นสาขาที่ติดตลาดกล่าวคือเมื่อเรียนแล้วไปไม่สุด(ไม่ได้เรียนต่อในระดับที่สูงขึ้น) โอกาสในการทำงานก็จะน้อยกว่าในสาขาอื่นๆ ที่ตลาดมีความต้องการ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความสามารถในตัวเองจะเป็นตัวกำหนดอนาคตและโอกาสของเรา ไม่ใช่เพียงแต่วุฒิการศึกษาเท่านั้น ตั้งใจเรียน ฝึกฝนให้มีความชำนาญ สักวันหนึ่งจะเป็นวันของเรา

 

การศึกษา

  • อนุบาล-ประถมศึกษาที่โรงเรียนลาดบัวหลวง (นิ่มนวลอุทิศ) อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
  • ฟัรดูอีน หลักสูตรของสมาคมคุรุสัมพันธ์ที่โรงเรียนมัมบะอิ้ลอิสลาม เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร
  • มัธยมศึกษาที่ อิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร
  • ปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี วิชาเอกภาษามลายู วิชาโทรัฐศาสตร์
  • ปริญญาโทที่ Academy of Malay Studies, University of Malaya (UM)ด้านมลายูศึกษา (Malay Studies) เน้นภาษาศาสตร์สังคม
  • ปริญญาเอกจาก Faculty of Arts and Social Sciences, University of Malaya (UM) ด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา (Southeast Asian Studies) เน้นการศึกษาชนกลุ่มน้อย

ตำแหน่งปัจจุบัน

  • ประธาน ศูนย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา สถาบันเอเชียตะวันออกศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี)
  • อาจารย์ประจำคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรรมการบริหารหลักสูตรสาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรรมการบริหารโครงการวิเทศคดีศึกษา อาเซียน-จีน (หลักสูตรนานาชาติ) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมมุสลิม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ประสบการณ์ทำงาน 

  • อาจารย์พิเศษคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • อาจารย์พิเศษคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • อาจารย์พิเศษคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • อาจารย์พิเศษคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • อาจารย์พิเศษคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
  • วิทยากรด้านอาเซียน กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
  • ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายวิเทศสัมพันธ์ คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายประชาสัมพันธ์และบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรรมการบริหารโครงการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรรมการร่างหลักสูตรอาเซียน-จีนศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรรมกาบริหารรศูนย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา สถาบันเอเชียตะวันออกศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 

20180109_180118_0007

.

20180109_180118_0011

.

20180109_180118_0006

.

20180109_180118_0012

.

dsc07868

.

dsc07871

.

dsc07881