ท่านพี่น้องร่วมศรัทธาที่รัก ท่านวะฮับบินมุนับบะฮ์ ได้กล่าวรายงานว่าท่านนบีอีซา อะลัยหิสลาม ได้ออกเดินทางท่องแดนไกลในพื้นโลก มีเพื่อนร่วมทางเป็นยะฮูดีย์หนึ่งคน ซึ่งเป็นชายชาวยะฮูดีย์ มีเสบียงเป็นขนมปังสองชิ้น ส่วนท่านนบีอีซา มีเพียงชิ้นเดียว ท่านนบีอีซาจึงเอ่ยปากว่า นำอาหารของท่านมารวมกับอาหารของฉันเอาไหม? ยะฮูดีย์ ตอบว่าได้สิครับ ต่อมาจากนั้นยะฮูดีย์ได้ทราบว่า ท่านนบีอีซามีขนมปังเพียงชิ้นเดียว เขาเกิดความเสียใจในการตัดสินใจและกล่าวว่าเราคิดผิดพลาดไปแล้ว

ในขณะนั้นท่านนบีอีซาได้ยืนขึ้นไปสู่การละหมาด ชายยะฮูดีย์ จึงใช้เวลาดังกล่าวแอบกินขนมปังไปหนึ่งชิ้น เมื่อท่านนบีอีซาละหมาดเสร็จทั้งสองจึงร่วมรับประทานอาหารของทั้งสอง ท่านนบีอีซาจึงเอ่ยขึ้นว่าขนมปังอีกชิ้นหนึ่งหายไปไหนเล่า? ยะฮูดีย์ตอบว่า ไม่มีใครเอาไปหรอก มันมีแค่นั้นแหละ นบีอีซาจึงกินหนึ่งชิ้นและชายชาวยะฮูดีย์ก็กินอีกหนึ่งชิ้น แล้วทั้งสองเริ่มเดินทางต่อ

 

maxresdefault-1

 

จนที่สุดทั้งสองก็ได้พบเจอกับต้นไม้ที่มีร่มเงา ท่านนบีอีซากล่าวว่าเราควรพักแรมใต้ต้นไม้นี้จนถึงรุ่งสาง ชายชาวยะฮูดีย์ตอบตกลง พอรุ่งสางทั้งสองได้ออกเดินทางต่อ ในขณะนั้นเองทั้งสองได้พบกับชายตาบอด นบีอีซาจึงกล่าวแก่ชายตาบอดว่า ฉันจะรักษาเจ้าจนกระทั้งอัลลอฮฺจะประทานสายตาที่แลเห็นแก่เจ้า แล้วเจ้าจะขอบคุณพระองค์หรือไม่ !? ชายตาบอดตอบตกลง ท่านนบีอีซาได้ลูบไปที่ตา และขอดุอาอ์ให้แก่ชายตาบอดจึงได้ทำให้ชายตาบอดแลเห็นได้

ท่านนบีอีซาจึงหันมาถามชายยะฮูดีย์ว่า ด้วยนามของอัลลอฮฺที่ได้ทำให้ชายตาบอดแลเห็นได้ ท่านไม่ได้เก็บก่อนขนมปังไว้อีกก้อนหนึ่งหรือ ชายชาวยฮูดีย์ กล่าว่า ขอสาบาญต่ออัลลอฮฺไม่มี นอกจากขนมปังชิ้นนั้นแหละ  ท่านนบีอีซาก็หยุดเฉย มิได้ตอบอะไร จนกระทั่งได้พบฝูงแกะ ท่านนบีอีซาจึงเรียกฝูงแกะมาหา และได้เชือดแกะหนึ่งตัวทั้งสองก็ได้กินแกะตัวนั้น

ต่อมาท่านนบีอีซาจึงได้กล่าวแก่แกะที่ถูกเชือดว่า เจ้าจงยืนขึ้นด้วยอนุมัติของอัลลอฮฺ และแกะที่ตายก็ยืนนขึ้นได้ จากนั้นชายยะฮูดีย์อุทานว่า ซุบฮานัลเลาะฮ์ ท่านนบีอีซาจึงเอ่ยถามอีกว่า ด้วยเดชานุภาพของพระองค์อัลลอฮฺ ท่านเห็นเครื่องหมายนี้หรือไม่ ? ใครกินขนมปังก้อนที่สามไป ยะฮูดีย์ตอบว่าไม่มีใครหรอกมันมีเท่านี้แหละ จากนั้นทั้งสองก็เดินทางต่อไป ทั้งสองก็ได้พบแม่น้ำอันกว้างใหญ่ขวางหน้าอยู่ ท่านนบีอีซาจึงจับมือชายชาวยะฮูดีย์แล้วเดินไปบนน้ำได้ในแม่น้ำสายที่กว้างใหญ่นั้น ชายยะฮูดีย์กล่าว ซุบฮานัลเลาะฮ์ ท่านบีอีซาจึงเอ่ยถามอีกว่า ใครกินขนมปังก้อนที่สามไป ชายยะฮูดีย์ตอบว่า ขอสาบาญต่ออัลลอฮฺ มันไม่มีชิ้นที่สามหรอกนะ มันมีแค่นั้นแหละ ทั้งสองก็มุ่งมั้นเดินทางต่อไป

จนกระทั้งไปพบตำบลหนึ่ง ซึ่งมีแต่ปรักหักพังและในตำบลนั้นทั้งสองได้พบกับหินสามก้อนเป็นทองคำ ซึ่งมีน้ำหนักมหาศาล ท่านนบีอีซาจึงกล่าวว่า หนึ่งก้อนหินที่เป็นทองคำเป็นของข้า อีกหนึ่งก้อนเป็นของเจ้า และอีกหนึ่งก้อนเป็นของคนที่เอาขนมปังไป ชายชาวยฮูดีย์ จึงกล่าวขึ้นว่า คนที่แอบกินขนมปังกังก้อนที่สามไปคือข้าเอง ขณะที่ท่านละหมาดอยู่

ท่านนบีอีซา จึงกล่าวว่า ทองทั้งสามก้อนนั้นเป็นของเจ้าทั้งหมด ข้าไม่เอาหรอก และท่านนบีอีซาก็เดินจากไป ชายยะฮูดีย์ด้วยความละโมบ แต่เขาก็ไม่สามารถนำทองทั้งสามก้อนที่ใหญ่ใหญ่โตมโหฬารไปได้

 

20874_mosque

 

ขณะนั้นเอง มีชายสามคนรอนแรมเดินผ่านมาเห็นทองคำด้วยความละโมบ เช่นเดียวกัน จึงฆ่ายะฮูดีย์ตายและนำทองคำไป ชายสองในสามกล่าวแก่ชายคนหนึ่งว่า เจ้าจงไปในหมู่บ้านท่านเถอะ เพื่อนำอาหารมารับประทาน อีกคนหนึ่งที่เหลือกล่าวว่า เราฆ่ามันเถอะเมื่อมันกลับมาเราจะได้แบ่งกันสองคน ทั้งสองตกลงกันตามความเห็นดังกล่าวส่วนชายที่เข้าไปในหมู่บ้าน ได้ซื้ออาหารและได้ใส่ยาพิษไปในอาหารนั้น เพื่อฆ่าชายสองคนและทองคำจะได้เป็นของเขาคนเดียว เมื่อชายซื้ออาหารกลับมาจึงถูกฆ่า หลังจากนั้นแล้วทั้งสองจึงกลับมารับประทานอาหารซึ่งถูกใส่ยาพิษไว้ และทั้งสองจึงถึงแก่ความตายใกล้ทองคำนั้นเอง

หลังจากนั้นท่านนบีอีซาได้เดินผ่านสถานที่ดังกล่าวพร้อมกับหะวารียูน ( สาวก ) ของท่าน ขณะท่านเห็นศากศพชายสี่คนเคียงข้างทองคำ ท่านได้ชี้ไปยังศากศพ และทองคำพร้อมกล่าวว่า..

นี่แหละดุนยามันจะทำลายผู้ที่ลุ่มหลงมัน เจ้าทั้งหลายจงพึงระวังกับมัน..

ท่านพี่น้องร่วมศรัทธาที่รัก แท้จริงท่านนบี(ซ.ล.) ได้กำชับให้เราระวังหัวใจของเราที่ติดกับดุนยาโดยท่านกล่าวว่า..
ขอสาบาญต่ออัลลอฮฺ ไม่ใช่ความยากจนที่ฉันกลัวเกิดแก่พวกท่าน แต่ที่ฉันกลัวคือโลกดุนยาที่มันเปิดกว้างสู่อันตรายเหนือพวกท่านเฉกเช่นที่มันขยายอันตรายเหนือชนยุคก่อนพวกท่าน

 

%e0%b8%a8%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%a1-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%82

 

ท่านทั้งหลายก็จะต่างลุ่มหลงมันประดุจดังที่พวกเขาต่างลุ่มหลงกันมาแล้วมันจะทำไห้พวกท่านพินาศเหมือนกับพวกเขา มีรายงานจากท่านสะอัดอัลคุดรัย์ กล่าวว่า ท่านร่อซูล(ซ.ล.) นั้งบนมิมบัรแล้วพวกเราก็นั่งล้อมตัวท่านและท่านร่อซูลกล่าวว่า..

แท้จริงสิ่งที่เรากลัวเหนือพวกท่านหลังจากฉันไปแล้ว มันจะถูกเปิดกว้างเหนือพวกท่านจากความเลิดหรูตระการตาของดุนยา

จากท่าน ซะฮ์ลุลบิน สะอัดอัสสอีดีย์ กล่าวว่า ท่านร่อซุ้ล(ซ.ล) กล่าวว่า..

มาดแม้นดุนยามีน้ำหนัก ณ ที่อัลลอฮฺ เท่ากับปีกของยุง อัลลอฮฺก็จะมิทรงให้น้ำดื่มแก่ผู้เณรคุณ แม้แต่อึกเดียว

ท่านครับ อัลลอฮฺ มิให้เราทิ้งดุนยา แต่ไม่ให้เราหลงดุนยา เราจงพอใจเถิด ดังคำกล่าวว่า พอใจตามมี พึ่งดีตามได้ และเราจะได้รับชัยชนะ

ดังคำสอนแห่งศาสดาซึ่ง ท่านอับดุลเลาะฮ์บินอัมรบินอาศ กล่าวว่าท่านนบี ( ซ ล ) กล่าวว่า..

แท้จริงผู้ยอมจำนนจักได้กับชัยชนะ และปรากฏว่าริสกีของเขาคือความเพียงพอ และอัลลอฮฺได้ทรงให้เขาพึงพอใจกับสิ่งซึ่งอัลลอฮฺทรงประทานให้

 

ขอขอบคุณ : อ.อาลี กองเป็ง

 

%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a2%e0%b9%8c%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%a5%e0%b8%b5-%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%87

แบ่งปัน