ไม่อนุญาตออกซะการเป็นเงินแทนอาหาร หากกระทำอย่างนั้น ถือว่าใช้ไม่ได้ และจะต้องตกหนักอยู่กับตัวเขาตลอดไป เพราะศาสนทูตแห่งอัลเลาะห์ (ซ.ล.) ใช้ให้ออกฟิตเราะห์เป็นอาหาร หากการออกด้วยเงินใช้ได้ ท่านนบี (ซ.ล.) ก็ต้องใช้ให้ปฏิบัติแล้ว ทั้งๆ ที่ยุคนั้นก็มีการใช้เงินกันอย่างแพร่หลาย ดังนั้น เมื่อท่านมิได้กล่าวถึงว่าให้ใช้เงินได้ ถือเป็นการบ่งชี้อย่างชัดเจนว่า การออกซะกาตฟิตเราะห์ด้วยอาหารจึงเป็นเป้าหมายที่เจาะจงที่อาหารเท่านั้น อย่างนี้แหละที่เป็นการเข้าใจของบรรดาสาวก (ร.ฎ.) ด้วยเหตุนี้บรรดาเขาเหล่านั้นจึงออกซะกาตฟิตเราะห์ด้วยอาหาร และไม่มีรายงานเลยว่าพวกเขาออกฟิตเราะห์ด้วยเงิน หรืออนุญาตให้กระทำได้ แต่พวกเขาเหล่าสาวกต่างๆเห็นพ้องต้องกันว่า ซะกาตฟิตเราะห์ต้องออกเป็นอาหาร กระนี้คือ ทัศนะส่วนใหญ่ของสะลัฟและค่อลัฟ ส่วนหนึ่งก็คือ อิหม่ามมาลิก อิหม่ามซาฟิอี และอิหม่ามอาหมัด ยกเว้นอิหม่ามอะบูหนีฟะห์

มีคนถามท่านอิหม่ามมาลิก : ถึงคนหนึ่งเขาอยู่ในที่ๆ ไม่มีอาหาร เขาจะออกซะกาตฟิตเราะห์ด้วยใช้เงินตีค่าอาหารได้หรือไม่? เขาตอบว่า : ไม่ได้ วัลลอฮ์ แล้วเขาถามว่า : จะมีคนอยู่ในที่ๆ ไม่มีอาหารด้วยหรือ? แล้วเขาจะกินอะไรหล่ะ? จึงมีคนบอกว่า : คนนั้นเขาอยู่ ณ ที่ดังกล่าว 2 ถึง 3 เดือนแล้ว เขากล่าวว่า : เมื่อเขากลับก็ให้เขาออกฟิตเราะห์เป็นอาหาร และจะออกเป็นอื่นจากอาหารไม่ได้ (อัลมุเดาว่ะนะห์ 1/358)

และมีคนบอกแก่ท่านอิหม่ามอาหมัดว่า : มีคนกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า : คนหนึ่งเขาเอาราคาค่าอาหาร (เป็นซะกาตฟิตเราะห์) เขา (อิหม่ามอาหมัด) กล่าวว่า : พวกเขาทิ้งคำพูดของท่านนบี (ซ.ล.) และมาบอกว่า : คนนั้นคนนี้พูด กระนั้นหรือ? ท่าบอิบนุอุมัร (ร.ฎ.) กล่าวว่า : ศาสนทูตแห่งอัลเลาะห์ได้กำหนดเป็นฟัรดูและอัลเลาะห์ทรงตรัสว่า “สูเจ้าทั้งหลายจงภักดีต่ออัลเลาะห์ และจงภักดีต่อศาสนทูต” และพวกเหล่านี้ละทิ้งซุนนะห์ด้วยคำพูดของคนนั้นคนนี้ (ซูเราะห์อัลมุฆนี 2/661)

ขอขอบคุณอาจารย์ ชารีฟ ศรีเจริญ
ขอขอบคุณอาจารย์ ชารีฟ ศรีเจริญ
แบ่งปัน